Blog / UniFi

VLAN w małej firmie: dlaczego drukarka nie powinna widzieć Twojego komputera

W większości małych biur, w których bywam, sieć wygląda tak samo: jeden router od operatora albo z marketu, a do niego podłączone wszystko. Komputery pracowników, komputer księgowości, drukarka, kamery, telewizor w sali spotkań i telefony gości, którym ktoś podał hasło do WiFi. Działa? Działa. I właśnie dlatego nikt o tym nie myśli.

W tym wpisie pokażę, dlaczego warto to zmienić i jak wygląda sieć podzielona na osobne strefy. Bez wchodzenia w szczegóły techniczne, za to z przykładami z codziennej pracy biura.

Jak wygląda typowa sieć w małej firmie

Router domowy (a takie zwykle stoją w małych firmach) tworzy jedną sieć. Każde podłączone urządzenie jest w niej „sąsiadem” każdego innego. Laptop szefa, drukarka i telefon gościa mogą się nawzajem widzieć i próbować ze sobą łączyć.

Schemat sieci płaskiej: wszystkie urządzenia w jednej sieci, telefon gościa może łączyć się z każdym z nich

Na co dzień nie widać żadnego problemu. Problem pojawia się wtedy, gdy któreś z tych urządzeń przestaje być „grzeczne”.

Co może pójść nie tak

Drukarki, kamery i telewizory to w praktyce małe komputery. Mają własne oprogramowanie, które producent aktualizuje rzadko albo wcale, a w biurze prawie nikt nie sprawdza, czy aktualizacje w ogóle się instalują. Do tego dochodzą urządzenia, nad którymi firma nie ma żadnej kontroli, czyli telefony i laptopy gości.

Kilka sytuacji, które są zupełnie realne:

  • Gość przychodzi z zainfekowanym laptopem. Dostaje hasło do WiFi i od tej chwili jego komputer jest w tej samej sieci co komputer księgowości i dysk z dokumentami firmy.
  • Kamera ma stare oprogramowanie z dziurą. Jeśli ktoś przejmie nad nią kontrolę, ma punkt wejścia do całej sieci, a nie tylko do kamery.
  • Drukarka „rozmawia” z komputerami. W sieci płaskiej nic nie stoi na przeszkodzie, żeby urządzenie, któremu nie ufamy, próbowało łączyć się z komputerami pracowników.

Nie chodzi o straszenie. Większość takich prób kończy się niczym. Chodzi o to, że w jednej wspólnej sieci nic ich nie zatrzymuje, a jeśli coś się wydarzy, to zwykle nikt tego nie zauważy.

Czym jest VLAN, po ludzku

VLAN to sposób na podzielenie jednej fizycznej sieci (tych samych kabli, przełączników i punktów WiFi) na kilka osobnych sieci. Dobrze to oddaje porównanie do budynku biurowego:

  • sieć płaska to jedna wielka sala, w której każdy może podejść do każdego biurka,
  • sieć podzielona na VLAN-y to osobne pomieszczenia, a między nimi drzwi z zamkiem.

Tym „zamkiem” jest zapora (firewall) w routerze. To ona decyduje, kto może przejść z jednego pomieszczenia do drugiego, w którą stronę i w jakim celu.

Jak dzielę sieć w małym biurze

Najczęściej wystarczą cztery strefy:

  1. Biuro: komputery pracowników i firmowy serwer plików.
  2. Drukarki: drukarki i urządzenia wielofunkcyjne.
  3. Kamery: kamery i rejestrator nagrań.
  4. Goście: WiFi dla klientów i gości, tylko z dostępem do internetu.

Do tego dochodzi osobna sieć administracyjna, w której są tylko urządzenia sieciowe (router, przełączniki, punkty WiFi). Dzięki temu panel zarządzania siecią nie jest dostępny z komputerów pracowników ani z WiFi dla gości.

Schemat sieci podzielonej na cztery strefy: biuro, drukarki, kamery i goście, połączone przez zaporę UniFi

Dla pracowników nic się nie zmienia. Drukują jak wcześniej, internet działa jak wcześniej. Różnica jest taka, że teraz każde połączenie między strefami przechodzi przez zaporę i musi być na nie zgoda.

Lista sieci w panelu UniFi: biuro, drukarki, kamery i goście jako osobne sieci VLAN

Drukarka w osobnej sieci: ruch w jedną stronę

To przykład, który najlepiej pokazuje sens całego podziału. W sekretariacie stoi drukarka. Pracownicy muszą na niej drukować, ale sama drukarka nie ma żadnego powodu, żeby łączyć się z ich komputerami.

Dlatego reguła w zaporze jest prosta:

  • komputer z biura może wysłać wydruk do drukarki,
  • drukarka nie może sama zacząć połączenia z żadnym komputerem.

Schemat ruchu jednokierunkowego: komputer wysyła wydruk do drukarki, drukarka nie może połączyć się z komputerem

Czy drukarka w ogóle odpowie, że skończył się papier? Tak. Zapora pamięta, kto zaczął „rozmowę”, i przepuszcza odpowiedzi na połączenie rozpoczęte przez komputer. Blokowane są tylko połączenia, które drukarka próbowałaby nawiązać sama.

Jedno zastrzeżenie, żeby było uczciwie: jeśli w firmie używa się skanowania prosto do folderu na komputerze albo na serwerze plików, drukarka musi mieć do niego dostęp. Wtedy dodaję jeden konkretny wyjątek: tylko do tego jednego folderu, a nie do całej sieci biura.

Reguły zapory w UniFi: biuro może drukować, drukarki, kamery i goście nie mają dostępu do sieci biura

Goście tylko do internetu

Sieć dla gości jest najprostsza: dostęp do internetu i nic więcej. Telefon klienta, który czeka w poczekalni, nie widzi drukarki, kamer ani komputerów. Jeśli jego urządzenie jest zainfekowane, problem zostaje u niego.

Przy okazji goście nie widzą też siebie nawzajem, więc laptop jednej osoby nie może zaglądać do telefonu drugiej.

Kamery bez dostępu do reszty

Kamery trafiają do osobnej strefy razem z rejestratorem nagrań. Nie potrzebują dostępu do komputerów biura, a często nie potrzebują też swobodnego dostępu do internetu. Podgląd z telefonu da się zrobić bezpieczniej, bez wystawiania każdej kamery na świat.

Jeśli kamera ma lukę w oprogramowaniu, to nawet po jej przejęciu atakujący jest w sieci, w której poza kamerami nic nie ma.

A router z marketu?

Routery domowe zwykle tego nie robią. Część z nich ma „sieć dla gości”, co jest krokiem w dobrą stronę, ale rzadko pozwala tworzyć kilka osobnych stref i ustalać reguły między nimi, na przykład „biuro może drukować, drukarka nie może łączyć się z biurem”.

Sprzęt UniFi, na którym pracuję, ma to wbudowane, a do tego pozwala zarządzać siecią zdalnie. Jeśli coś trzeba zmienić, zwykle nie muszę przyjeżdżać na miejsce. Szczegółowe porównanie przygotuję w osobnym wpisie.

Czego VLAN nie załatwi

Podział sieci to jedna warstwa ochrony, nie cała ochrona. Nie zastąpi:

  • aktualizacji systemów i urządzeń,
  • dobrych haseł i dwuskładnikowego logowania tam, gdzie się da,
  • kopii zapasowych ważnych danych,
  • zdrowego rozsądku przy otwieraniu załączników.

Za to bardzo dobrze ogranicza skutki, gdy coś pójdzie nie tak. Zamiast problemu w całej firmie mamy problem w jednej strefie.

Od czego zacząć

Jeśli w Twoim biurze wszystko jest podłączone do jednego routera, pierwszym krokiem jest spis urządzeń: co jest w sieci, kto z czego korzysta i co z czym musi się łączyć. Na tej podstawie da się zaplanować strefy tak, żeby pracownicy nie odczuli zmiany, a sieć była wyraźnie bezpieczniejsza.

Chętnie pomogę to zaplanować i wdrożyć. Napisz do mnie.